Blog post: Huilen bij anderen

Huilen in het bijzijn van anderen

Over kwetsbaarheid, schaamte en verbinding

Alleen huilen is vaak al spannend. Huilen waar iemand bij is, kan voelen als een brug te ver.

Veel mensen doen er alles aan om hun tranen verborgen te houden. Uit angst voor oordeel. Of om de ander niet te belasten.

Waarom vind ik het zo moeilijk om te huilen waar anderen bij zijn?

Tranen maken iets zichtbaar wat je misschien zelf nog niet helemaal kunt vasthouden. Dat kan intens voelen. Alsof je iets van jezelf prijsgeeft zonder te weten wat je ervoor terugkrijgt.

Daarbij komt dat anderen zich vaak ongemakkelijk voelen bij tranen. Ze willen helpen, oplossen, het verdriet verzachten.

Maar emoties laten zich niet altijd troosten.

Foto van Moe Blaseckie

Wat werkelijk helpt

Wat vaak het meest helpend is, is aanwezigheid. Iemand die blijft. Zonder woorden, zonder oplossing.

Dat geldt ook voor de relatie met jezelf.

Hoe kan ik me veiliger voelen met mijn emoties in contact met anderen?

Oefenen met emotionele expressie in het bijzijn van een ander kan helpend zijn. Niet om te huilen, maar om te ervaren dat je niet alleen bent wanneer emoties zich laten zien. Dit kan in therapie, maar wellicht heb je ook iemand bij wie je je veilig genoeg voelt om dit uit te proberen. Leg aan de ander uit dat je wilt oefenen en wat je van de ander nodig hebt, zodat de ander weet hoe hij/zij je het beste kan bijstaan.

Als bruggetje om het onderwerp bespreekbaar te maken, kan je de ander deze blog laten lezen, of mijn blog ‘waarom huilen zo spannend is’.