Blog post: Wat tranen je lichaam willen vertellen

Blog geschreven door Sandra Klein

Wat tranen je lichaam willen vertellen

Waarom emoties zich niet alleen in woorden laten vangen

We zijn geneigd emoties te willen begrijpen. Te verklaren. Te analyseren. Maar het lichaam volgt een ander ritme. Tranen zijn daar een goed voorbeeld van. Ze verschijnen vaak voordat je snapt wat er speelt. Niet omdat je iets mist, maar omdat het lichaam een eigen taal spreekt.

Waarom reageert mijn lichaam met tranen voordat ik iets begrijp?

Waar het hoofd kan rationaliseren en relativeren, reageert het lichaam direct. Spanning, adem, tranen, ze ontstaan niet zomaar. Emoties zijn lichamelijke processen. Ze worden gevoeld voordat ze worden gedacht. En soms blijven ze steken wanneer er geen ruimte is om ze te ervaren.

Waarom helpt praten over emoties soms niet genoeg?

Veel mensen hebben geleerd om over hun gevoelens te praten, maar niet om ze te voelen. Ze kunnen feilloos uitleggen wat er is gebeurd, maar voelen weinig contact met wat het met hen deed.

Tranen kunnen dan onverwacht opkomen. Niet als regressie, maar als uitnodiging om een laag dieper te zakken. In deze blog lees je waarom dit soms ook spannend is.

Foto van Markus Baumeler

Wat is het verschil tussen voelen en begrijpen?

Begrijpen kan helpend zijn. Maar ervaren is iets anders. Wanneer een emotie wordt gevoeld in het lichaam, kan deze ook weer verder bewegen. Tranen zijn vaak onderdeel van dat proces. Niet heilig, niet noodzakelijk, maar soms precies wat er nodig is om spanning los te laten.

Lichaamsgerichte psychotherapie

In lichaamsgerichte therapie en Somatic Experiencing® werken we met signalen zoals adem, spierspanning en emotionele reacties. Niet om ze te analyseren, maar om ze waar te nemen.

Zo ontstaat er geleidelijk meer vertrouwen in wat het lichaam aangeeft.

Tot slot

Tranen vragen niet altijd om betekenis. Soms vragen ze alleen om aandacht.

Wil je leren luisteren naar wat je lichaam je vertelt? In mijn praktijk ben je welkom om dat samen te onderzoeken.